Inlogformulier

Kalender

ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
Datum : vrijdag 27 april 2018
28
29
30

Vandaag is het stil, beetje mistig lijkt het wel, weinig wind en met een beetje geluk komt dadelijk al wat zon te voorschijn.Best wandelweer, denk ik, dus tijd om de benenwagen te nemen. Ik denk dat ik van noord naar zuid ga lopen. Zo gedacht, zo gedaan.
Met mijn dikke wandelsloffen ondergebonden stap ik onze voordeur uit en loop via enkele "hof"straatjes naar de toch wel saaie Brouwerijdreef die me zuidwaarts voert. Ik bedenk dat ik eigenlijk in een wat merkwaardig be-naamde wijk woon. Allemaal geldstraten.
Maar dat de euro's hier nou in dikke bundels door de lucht vliegen? Of dat het hier de Dommelse goudkust is? Nou nee, wie dat denkt, ziet ze echt vliegen. Er wonen hier doodnormale mensen in met dollars, escudo's, marken, francs, roebels, duiten, kronen en andere munten aangeduide huizen. En daar zit m.i. niet een miljonnair tussen, wat het wonen hier eigenlijk best gezelliger maakt.

Lees meer...

Onder mijn schoenzolen verdwijnen klinkers, tegels en grint, als ik over de pleintjes, door straten, en langs zandpaden loop van mijn woonplaats, die niet mijn geboorteplaats is. Want die ligt een heel eind weg van de plek waar ik bijna 55 jaar geleden ben neergestreken en op 5 plekken woonachtig werd: Kerkakkers, Gegraaf, oud centrum, Leenderweg, en Dommelen Noord. Allemaal in Valkenswaard/Dommelen. Ben ik dan een Brabander geworden? Nee, net zo min als ik een Limburger-af ben geworden. Maar ik ben wel van deze regio gaan houden. Reden waarom ik me blijf bemoeien met het welbevinden van de mensen tussen wie ik in mag wonen. Wil ik soms de politiek in? Zitting nemen in lokale organen die van alles organiseren in de publieke ruimte, zoals wijkraden doen? Ook niet. Ik heb tegenover anderen ooit geprobeerd mijn gevoel als volgt te omschrijven: Ik voel continu de behoefte om dingen te bedenken die het leven met elkaar iets leuker, prettiger, gezelliger maakt. Is dat dan nodig? Nee. Maar als ik iets bedenk dat niets of heel weinig kost, wil ik het wel graag met mensen delen. En zodoende begeef ik mij wandelend door het dorp, waar ik aanspraak hoop te kunnen krijgen van andere wandelaars die mij willen verrijken met hun verhalen, waar ik van leer of die mijn ideeën willen aanhoren en er kritiek op mogen geven. Is dat dan leuk? Ja, dat is leuk, én ... ik heb tijd. Zat tijd.

Lees meer...

Tja, het wordt voorlopig de laatste, deze 50ste. En daarom ook een beetje een bijzondere. Want ik wil u in dit afscheid een uitzicht bieden op iets dat door velen van ons gekoesterd wordt. In elk geval zeker door mij. Dat is onze mobiliteit, oftewel onze auto. En daarmee de vrijheid om te gaan waar we willen. En hoewel die vrijheid tegenwoordig zwaar onder druk staat en onze auto meer een UITmelkkoe dan een melkkoe lijkt te zijn, is de gemiddelde autobezitter desondanks een auto-knuffelaar die zwaar gehecht is aan zijn kostbaar bezit. Want goedkoop is het recht om te rijden en te gaan al lang niet meer. Denk maar aan wat het al niet kost om een gewoon rijbewijs te halen of te verlengen. En vervolgens de belastingen als BPM bij aanschaf, de wegenbelasting, de assurantiebelasting op uw verzekering, de belasting op uw brandstof bij elke tankbeurt en de BTW die u telkens betaalt bij elke servicebeurt plus de regelmatig terugkerende APK. De auto en de rijvrijheid die hij biedt wordt heel duur betaalt. Is er dan geen goed alternatief voorhanden?

Lees meer...

Het kan u niet zijn ontgaan als u lezer bent (geweest) van deze rubriekjes. Ze gingen bijna allemaal over de toekomst, onze toekomst, zowel die van ouderen als die van jongeren. En over de rol van de techniek daarin. Daarom deze keer een column over de techniek als breekijzer in een tweetal gebieden die ons direct raken. Want daar is de toekomst er vandaag al. Ik wil u een korte blik tonen op recente ontwikkelingen in de zorg en in de voedselproductie.

Lees meer...